Life is a Journey

อาการบ้าหนูไมซ์ของกูยังไม่สิ้นสุด 555+ เพราะฉะนั้นตอนนี้บล็อคของโอนิคนดีจะมีแต่เรื่องหนูนะฮ้า~~
วันนี้เรียน LAB อิมมูนฯ เอากล้องไปด้วย กะไปถ่ายรูปหนูเต็มที่ เหอๆๆ
อาศัยจังหวะที่คนอื่นไปรุมถามอาจารย์ที่หน้าห้อง เดินย่องๆไปสำรวจกรงหนูหลังห้อง เอากล้องมาถ่ายโชะเชะ โดยไม่ย่อท้อต่อกลิ่นเหม็นที่โชยมาจากกรงหนูไม่ขาดสาย - -
ไม่พล่ามมากดีก่า ลงรูปเลยๆ

นี่คือสภาพของกรงหนู

ไอ้เม็ดเขียวๆคืออาหารหนู ขวดสีน้ำตาลคือขวดน้ำ มีสายยางต่อลงไปในกรงให้หนูดูดเอา

ถ่ายจากนอกกรง ที่จริงมีหลายรูป แต่ไม่ชัดซักกะรูป - - คนถ่ายมือสั่นตลอด (กลัวจารย์เฉ่ง) มีหนูบางตัวกำลังนอนหลับอยู่ แต่พอถ่ายแล้ว ....... เห็นแต่ซี่กรง - -" งั้นลงแค่รูปเดียวก็พอ(แล้วเว้ย)

คราวนี้เป็นรูปตอนที่หยิบหนูออกมาสู่โลกภายนอก

ให้มันไต่ไปไต่มาบนมือของคู่ lab ถ่ายใกล้เกินก็ไม่ชัดอีก ที่จริงหนูมันอยู่ไม่นิ่งเลยนะเนี่ย ถ่ายลำบากชิบ (มึงไม่มีฝีมือมากกว่า ทำเป็นพาล - -) ไอ้หนูตัวนี้แหล่ะ กัดมือกูมาหลายแผลแล้ว คู่ lab ก็โดน เลือดทะลัก!! (เว่อร์... แค่เลือดไหลซิบๆเอง)

ก็เลยลองตั้งกล้องบนโต๊ะแล้วกดชัตเตอร์ดู เออ... ชัดดีเว้ย (เห็นแต่มือคู่ lab เนี่ยนะ) โต๊ะห้องนี้เป็นสีชมพูสด (แดงไม่ใช่เรอะ) สวยดีใช่ม้า 555+ เวลาเลือดหกงี้ มองแทบไม่เห็น .................... ก็ปล่อยไว้แบบนั้นแหล่ะ ;D (เจริญล่ะคุณมึง) เช็ดเว้ย แต่ไม่ได้ฆ่าเชื้อแค่นั้นเอง

หนูคนละตัวกับเมื่อกี้ วิ่งพล่านพอๆกัน - - เลยให้คู่ lab ช่วยจับหางไว้ ฮี่ๆๆ ตัวนี้ไม่ค่อยดื้อเท่าไหร่ ไม่กัดด้วย

มันยืนสองขาได้ด้วย > < คุณคู่ lab เอานิ้วแหย่ๆมันหน่อย มันก็ยืนขึ้น นานซะด้วย เหอๆๆ รีบกดชัตเตอร์ทันทีเลยงานนี้

อีกซักรูปจะเป็นไรไป ;D ตอนี้ข้าพกูใช้รูปนี้เป็น desktop อยู่ด้วย <<< บ่งบอกความคลั่งไคล้เป็นอย่างดี
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...... อยากเอาไปเลี้ยงว้อยยยยยยยยยยยย > <

รูปที่จะแปะ มีแค่นี้แหล่ะ ที่จริงมีไฟล์วิดีโออีก 1 ไฟล์ เกือบๆ 1 นาที ขนาด 10 เมก ถ่ายตอนที่หนูกำลังทำท่าน่ารักอยู่พอดี -///- แล้วไอ้เพื่อนบ้าตัวนึงอุตส่าห์เดินมาจากอีกฟากของห้อง ถามว่า "ทำอะไรของแกน่ะ" ไม่เห็นเหรอว่าตูข้ากำลังถ่ายวิดีโออยู่ แล้วมันก็มาผลักหัว - - ทำให้การถ่ายทำเป็นอันยุติ (หันไปแว้ดๆกะมันน่ะแหล่ะ)

อาทิตย์หน้าคงเป็นอาทิตย์สุดท้ายที่ได้เจอกับหนูพวกนี้ เฮ้อ~~ แล้วมันก็คงจะโดนปลิดวิญญาณอีกแน่แท้
อืม... ได้แต่ปลอบตัวเองว่ามันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
สัตว์ทดลองพวกนี้มีบุญคุณกะคนเหลือหลาย
ยาต่างๆ วัคซีน เซรุ่ม อะไรต่อมิอะไรก็ต้องใช้สัตว์ทดลองในการผลิต ค้นคว้า วิจัยทั้งนั้น
มนุษย์เรานี่ เจริญได้เพราะชีวิตสัตว์อื่นแท้ๆ
พี่นักวิทย์บอกว่า หนูมันอายุสั้น ถึงเราไม่ฆ่าตอนนี้ อีกไม่นานมันก็ตาย (เหมือนจะเป็นข้อแก้ตัวว่าทำไมไม่ให้เอาไปเลี้ยง) แล้วมันก็โดนฉีดแอนติเจนของเชื้อเข้าไปด้วย ถ้าเกิดมี mutation ขึ้นมา อาจจะส่งผลต่อคนใกล้ชิดได้ (แล้วไอ้ที่โดนกัดนี่ กูจะติดเชื้อหนูบ้ามั้ย T-T)
หนูบางตัว ต้องฆ่าเพื่อไม่ให้มันทรมานจากการที่โดนโน่นโดนนี่ในการทดลอง
ถ้าเกิด ....... จะไม่ให้มีการใช้สัตว์ทดลอง ก็คงเป็นไปไม่ได้
ไม่อย่างงั้น ผลิตภัณฑ์ยาทั้งหลายแหล่ งานวิจัยทั้งหลาย จะพัฒนาต่อไปได้ยังไง (ยังกะจะแก้ตัวแทนงั้นแหล่ะมึง)
เฮ้อ.... ศีลธรรมกับจรรยาบรรณ บางทีมันก็ไปด้วยกันไม่ได้เสมอไปหรอก - -

อ้อ... แถมท้ายหน่อย
เนื่องจากอาจารย์ที่ปรึกษาของข้าพตูจะได้เลื่อนขั้นเป็นผศ. (ผู้ช่วยศาสตราจารย์นะเฟ้ยยย สุดยิด > <)
เพราะฉะนั้น...

Congratulation!!!!!

ยินดีด้วยนะ จารย์มณฑล > <
อย่าลืมเลี้ยงนศ.ด้วยน้า~~~~ <<<< มันหวังแค่นี้ใช่มะ