ในที่สุดก็ได้ยินเสียงหวูดรถไฟ
posted on 13 Sep 2008 14:19 by bostaf in Diary-Diarrhea, Travel
Follow Me Now :: Alvin and The Chipmunks OST
________________
รถไฟสายใต้ที่หยุดมานาน ในที่สุดก็วิ่งเสียที เสียงหวูดรถไฟที่เงียบหายไปนาน ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับขบวนโบกี้ที่มีผู้โดยสารบรรทุกเกือบเต็มอัตรา
ดีใจจังเลย...
ยินดีต้อนรับกลับนะ ไม่ได้เจอกันนานทีเดียว
********************
หลังจากรถไฟหยุดวิ่งเพราะเค้าหยุดไปประท้วงกัน คนที่ได้รับความเดือดร้อน ไม่ได้มีเพียงแต่เราเท่านั้น นักเรียน คนทำงาน พ่อค้าแม่ขาย ที่ต้องใช้รถไฟเพื่อเดินทางในชีวิตประจำวัน ล้วนได้รับผลกระทบไปตามๆกัน
ไม่อยากจะโทษใคร ในเมื่อรถไฟกลับมาวิ่งอีกครั้งแล้ว ก็ขอให้ทำหน้าที่อย่างเต็มกำลังเหมือนเดิม
สู้ๆ เจ้าม้าเหล็ก!!
*******************
"ความซวยมักเกิดซ้ำซ้อน"
นั่นอาจะเป็นคำที่ใช้กับเราได้ดี คราวที่รถไฟเริ่มหยุด ตอนนั้นเราติดแหง่กอยู่ที่กทม. อุตส่าห์ลาพักผ่อนไปเที่ยว แต่กลับมาเจอเรื่องแบบนี้ แล้วไม่ทันไร ความซวยก็ตามมาราวีอีก
"พี่ว่าจะให้หนูไปอบรมที่กรุงเทพอาทิตย์หน้า"
หัวหน้าบอกกับเราตอนที่ไปทำงานวันแรกหลังจากกลับมา ด้วยช่วงเวลาที่กระชั้นชิด บวกกับต้องแสวงหาวิธีเดิทางที่ไม่ใช่รถไฟอย่างที่คุ้นเคย ทำเอาวุ่นวายไม่น้อยทีเดียว
ไม่เคยขึ้นเครื่องบินบ่อยขนาดนี้มาก่อน ตั้งแต่เกิดมา
ปีนี้บินปาเข้าไปสามครั้ง ค่าเดินทางรวมทั้งสิ้น มากกว่าโอทีของเราทั้งเดือน มากกว่าเงินเดือนคนงาน มากพอที่จะผลาญเงินในบัญชีทีเราหวงแหนมานานจนสิ้นซาก
เพียงแค่รถไฟไม่วิ่ง แค่นั้นเอง
"ก็ไปรถทัวร์สิ"
หลายๆคนบอกแบบนี้ แต่เรามีอดีตฝังใจค่อนข้างเลวร้ายกับรถทัวร์ ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากจะนั่งรถทัวร์ไกลๆอีกเลย ถึงมันจะเร็วกว่ารถไป แล้วก็ถูกกว่าเครื่องบินก็ตามที
แต่ยังไงซะ ตอนนี้รถไฟก็วิ่งแล้ว
เสียงหวูดรถไฟดังผ่านไปพร้อมๆกับควันพวยพุ่งเป็นทางยาว...